Ukraina po feston tridhjetë e pesë vjetorin e pavarësisë së saj nga Bashkimi Sovjetik, dhe të vetmit përfaqësues të SHBA-së janë ish-zyrtarët amerikanë Mike Pence, i cili shërbeu si zëvendëspresident i Presidentit Trump në mandatin e tij të parë dhe Keith Kellogg i dërguari i tij në Kiev në mandatin e tij të dytë.
Vetëm kjo do të mjaftonte për të konfirmuar ngërçin në përfshirjen e Uashingtonit në përpjekjen për t’i dhënë fund pushtimit rus, por duhet shtuar se negociatorët Jared Kushner dhe Steve Witkoff gjithashtu kanë anuluar ose shtyrë misionet e tyre të planifikuara në dy kryeqytetet ndërluftuese. Mbetet për t’u parë nëse kjo vonesë është e përkohshme, e lidhur me afrimin e zgjedhjeve të mesit të mandatit dhe shpërqendrimin e Iranit, apo nëse përfaqëson një ringjallje të interesit për Vladimir Putin, i cili mund të takohet përsëri me udhëheqësin e Shtëpisë së Bardhë në margjinat e samitit të APEC në Kinë në nëntor.
Kur Zelensky vizitoi SHBA-në për funeralin e aleatit të tij, senatorit Graham, Trump pranoi se në thelb po e fitonte luftën, ose të paktën kishte arritur ta ngrinte atë, dhe shkoi aq larg sa i dha atij leje për të ndërtuar raketa interceptuese Patriot në vend. Duke marrë parasysh atë që Kievi ka arritur me dronë, suksesi ishte pothuajse i garantuar, dhe kjo do ta kishte privuar Kremlinin nga arma hakmarrëse e bombardimit të objektivave civilë në qytete, ashtu si ukrainasit po e zhvendosnin energjinë, logjistikën dhe infrastrukturën e tyre ushtarake gjithnjë e më thellë në territorin armik. Në të njëjtën kohë, përsëri për të nderuar kujtimin e Graham, Kongresi kishte bërë përparim në miratimin e sanksioneve më të ashpra që senatori i Karolinës së Jugut i kishte mbështetur prej vitesh.
Përparimi dukej i arritshëm, por ishte jetëshkurtër. Në ditët në vijim, Trump e rishqyrtoi vendimin, duke tërhequr koncesionin për të ndërtuar raketa Patriot nga Kievi dhe gjithashtu duke mohuar lejen për të përdorur satelitët Starlink të Elon Musk për të goditur më mirë objektivat strategjike në Rusi.
Arsyeja për këtë ngadalësim mbetet çështje spekulimesh. Ndoshta udhëheqësi i Shtëpisë së Bardhë, i shpërqendruar nga Irani, ka vendosur të mos e rilançojë frontin e dytë, atë ku gjatë fushatës zgjedhore premtoi paqe brenda 24 orëve. Ndoshta vështirësitë e hasura me Teheranin, kundër të cilit administrata do të shpallë masa të reja ekonomike sot, e kanë shtyrë atë të përmbahet nga ndërmarrja e iniciativave të mëtejshme ndërkombëtare që nuk janë pikërisht të njohura në mesin e bazës së tij MAGA, ndërsa afrohen zgjedhjet e mesit të mandatit, të cilat janë shumë kërcënuese për shumicën republikane në Kongres.
Është gjithashtu e mundur që Putini ta ketë dekurajuar disi ish-mikun e tij Donald Trump nga tundimi për të nisur një përshkallëzim, ose vëllazëria e vjetër për njeriun e fortë të Moskës është rikthyer për të ngrohur zemrën e kolegut të tij në Uashington, i cili mund të jetë duke marrë në konsideratë ringjalljen e takimit dypalësh të gushtit në Anchorage me një takim të ri në margjinat e samitit të APEC në nëntor, apo edhe të samitit të G20 në Miami në dhjetor.
Cilado qoftë përgjigjja e saktë për këto pyetje, ish-nënpresidenti Pence, pavarësisht turpit të tij, po përpiqet ta kthejë shefin e tij në rrugën e duhur: “Ukraina”, tha ai nga Kievi, “po fiton luftën falë vendosmërisë së popullit të saj dhe kjo është koha për t’i mbështetur ata”. Është e vërtetë që lufta në Iran ka përgjysmuar rezervat e raketave Patriot të Amerikës , por Zelensky do të kishte nevojë vetëm për “5% të arsenalit tonë për të mbijetuar bombardimet që Putini do të nisë këtë dimër, dhe gjithashtu për të shkatërruar infrastrukturën energjetike të Ukrainës dhe për të dënuar qytetarët e saj në temperatura të ulëta”.
Pence nuk e kritikoi ndërhyrjen kundër Teheranit, por shtoi se “aleatët gjithashtu mund të ndihmojnë. Koreja e Jugut, për shembull, ka interceptorë të shkëlqyer që mund t’i siguronte menjëherë”, nëse Trump nuk do t’i kishte zemëruar ata duke bllokuar ushtrimet e përbashkëta dhe duke e kthyer në gjyq diktatorin e Koresë së Veriut Kim . Megjithatë, zgjedhjet e mesit të mandatit janë ende më shumë se dy muaj larg dhe Kievi nuk mund të presë kaq gjatë për të rishikuar planin amerikan të paqes./La Repubblica