Ky artikull i “Corriere della Sera” analizon rolin gjithnjë e më aktiv të Vladimir Putinit në diplomacinë ndërkombëtare, mes tensioneve në Lindjen e Mesme dhe luftës në Ukrainë.
Në analizën e fundit, Aleksandr Solzhenicini përmendet nga Vladimir Putin si një lloj reference “autoriteti moral”, në një moment kur presidenti rus kërkon të paraqitet si lider i moderuar dhe i ekuilibruar. Duke cituar shkrimtarin disident, Putin u drejtohet parlamentarëve duke theksuar se pushteti “nuk është çmim dhe as ushqim për ambicie personale”. Kjo retorikë vjen në një periudhë kur zgjedhjet në Rusi po afrohen dhe Kremlini po intensifikon aktivitetet politike dhe diplomatike.
Në prag të zgjedhjeve të planifikuara nga 18 deri më 20 shtator, Putin po shfaqet gjithnjë e më shumë si figurë e stabilitetit, ndërsa diskursi më i ashpër i luftës dhe përballjeve ndërkombëtare i lihet aleatëve të tij politikë dhe aparatit të propagandës.
Paralelisht, ai ka zhvilluar një sërë angazhimesh në Shën Petersburg, zyrtarisht për çështje institucionale dhe sportive, por edhe me elemente simbolike personale, si vizita në vendet ku është rritur dhe takime me bashkëpunëtorë të vjetër. Në të njëjtin kontekst, ai është takuar edhe me ministrin e Jashtëm të Iranit, Abbas Araghchi, i cili më pas ka vijuar udhëtimin drejt Islamabadit për bisedime të lidhura me përfaqësues të Donald Trump.
Ky takim në Shën Petersburg nuk është thjesht ceremonial.
Ai shënon një rihapje të aktivitetit diplomatik të drejtpërdrejtë të Putinit dhe përpjekjen e tij për të luajtur rol ndërmjetësues në konfliktet aktuale, duke balancuar mes aleancës tradicionale me Iranin dhe interesit për të ruajtur kanalet e komunikimit me Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Në sfond qëndron edhe përpjekja për të ndikuar në negociatat ndërkombëtare dhe në dinamikat e luftës në Ukrainë, veçanërisht lidhur me rajonin e Donbasit.
Deklaratat e Putinit kanë ruajtur një ton të kujdesshëm dhe neutral, pa kritika të drejtpërdrejta ndaj SHBA-të apo Izraeli, duke u paraqitur si thirrje për paqe dhe stabilitet rajonal. Ai ka theksuar gatishmërinë e Rusisë për të ndihmuar në çdo proces ndërmjetësimi, duke e paraqitur konfliktin si një çështje që kërkon zgjidhje të shpejtë dhe të negociuar.
Nga ana tjetër, zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov, ka konfirmuar se Rusia është e gatshme të ofrojë çdo formë asistence diplomatike që pranohet nga palët. Sipas tij, përshkallëzimi i konfliktit nuk është në interes as të Iranit, as të vendeve të Gjirit dhe as të ekonomisë globale.
Megjithatë, në prapaskenë, Rusia synon të rikthejë ndikimin e saj ndërkombëtar përmes rolit ndërmjetësues, duke dalë nga izolimi relativ i viteve të fundit. Ky pozicion lidhet edhe me raportet e saj të ndërlikuara me SHBA-të, ku Kremlini e sheh presidentin amerikan si një faktor të rëndësishëm, por me ndikim gjithnjë e më të paqëndrueshëm për shkak të zhvillimeve të brendshme politike në SHBA.
Në të njëjtën kohë, sinjalet nga Moska tregojnë edhe një ulje të dukshmërisë së aktiviteteve ushtarake simbolike, përfshirë reduktimin e ceremonive të 9 majit, çka reflekton një klimë më të kujdesshme dhe më pak triumfaliste brenda Rusisë, në një moment kur situata e përgjithshme gjeopolitike mbetet e tensionuar.